Beoordeling:  
Levertijd: 2-3 werkdagen

De witte kamer

Samantha Stroombergen

prijs: € 15.00

368 pagina's, Paperback

ISBN: 9789022583203


Dit boek is vervangen door ISBN 9789022589519. U kunt op de ISBN klikken om naar de pagina van dat boek te gaan.

Over het boek

Winnaar van de Gouden Strop 2019!

Een ijzersterk, spannend thrillerdebuut van een nieuw Nederlands talent

In een park in Leiden doet een wandelaar een schokkende vondst: een uitgemergeld lichaam met het cijfer 5 in zijn buik gekerfd. Het slachtoffer was journalist bij een bekend opinietijdschrift, verdween enkele maanden daarvoor en liet een afscheidsbriefje achter. Rechercheur Léon Coeur is geschorst vanwege een schietincident en moet zich eigenlijk gedeisd houden, maar ziet deze moordzaak als zijn kans om te bewijzen dat zijn team niet zonder hem kan. Hij besluit de hulp in te roepen van zijn nichtje Hanna, die criminologie studeert.

Als blijkt dat de journalist is onderworpen aan een wrede Midden-Oosterse marteltechniek, opsluiting in een volledig witte kamer, vermoeden ze dat hij te veel wist over de recente terroristische aanslag in Amsterdam. Was hij een complot op het spoor? Was de werkelijke dader van de aanslag wel de vluchteling die samen met de bom tot ontploffing kwam? Stukje bij beetje komen Léon en Hanna dichter bij de angstaanjagende waarheid.

TitelDe witte kamer
Auteur(s)Samantha Stroombergen, Samantha Stroombergen
OndertitelAls Léon en Hanna op het spoor komen van een geraffineerde marteltechniek, dreigt er nog een slachtoffer te vallen
ISBN9789022583203
Vervangt ISBN9789059651784
Is vervangen door ISBN9789022589519
Afmetingen215x140x34 mm
Aantal pagina's368
UitgeverBoekerij
TaalNederlands; Vlaams
Levertijd2-3 werkdagen
Prijs€ 15.00
BindwijzePaperback
Gewicht540 gram

  Gouden Strop voor De witte kamer

Geschreven op donderdag 30 mei 2019 door Jos van Cann
'"Ben je bang alleen te sterven" Dat waren de laatste woorden die Jeffrey Holt hoorde voordat de knerpende voetstappen plaats maakten voor de stilte. De woorden hadden bijna zorgzaam geklonken, alsof de stem was gebleven als hij ja had gezegd. Maar dat kon hij niet. Hij kon slechts een brommend geluid produceren, zachtjes, niet meer dan een fluistering.'

Cijfer gekerfd
In een park in Leiden ligt een uitgemergeld lichaam met het cijfer 5 in zijn buik gekerfd. Het blijkt een enkele maanden eerder verdwenen journalist, die een afscheidsbriefje achterliet voor vrouw en kinderen. De wegens een schietincident geschorste rechercheur Léon Coeur denkt met deze zaak zijn onmisbaarheid te kunnen aantonen. Hij roept de hulp in van zijn nichtje Hannah, die criminologie studeert en als kind zelf ook slachtoffer van een misdrijf was. Tegelijkertijd laat een Arabier op de Dam tijdens de Dodenherdenking een bomvest ontploffen. Coeur denkt al gauw dat er mogelijk een verband bestaat tussen de twee zaken omdat de journalist opgesloten zat in een witte kamer, een wrede Midden-Oosterse marteltechniek. De vraag is of hij soms een complot achter de aanslag op het spoor was en of de vluchteling wel degelijk een zelfstandig opererende dader was. Léon en Hanna ontdekken een niet zo fijne waarheid. En dat blijkt niet zonder gevaar.

Onschuld verloren
Samantha Stroombergen (1990) verraste verleden jaar al met haar debuutthriller De witte kamer. De personages daarin hebben allemaal het een en ander meegemaakt waardoor ze hun onschuld hebben verloren. Maar ieder gaat daar op een eigen manier mee om. Zo ook de dader waardoor deze personages uiteindelijk allemaal in dezelfde plot belandden. Enkele daarvan heeft ze sterk beschreven: rechercheur Coeur, zijn nichtje Hannah, maar dat geldt zeker voor de gekmakende ervaring van de man in de witte kamer. Het zijn ook de personages die meer aanspreken dan de plot. Die lijkt in eerste instantie te bestaan uit twee lijnen die Stroombergen dat toch tot één geheel weet te lijmen.

Prachtig debuut
Dat leidt echter tot een ingewikkeld verhaal dat naar het einde toe wat te snel moet worden afgehandeld. Dat staat dan helaas niet in verhouding tot het eerste deel waarin die bedachtzamer lijkt te worden verteld en waarin er een wat betere balans is tussen personages en plotontwikkeling. Laat echter onverlet dat De witte kamer een krachtig en prachtig debuut is van Stroombergen die laat zien desgewenst ook gevoelige passages uit haar pen krijgt zonder dat het melodramatisch wordt.

  Een goed begin is het halve werk

Geschreven op vrijdag 28 december 2018 door Edwin Lommers

Een oudere man laat zijn hond uit in een Leidens park, vindt een lijk en twittert erover. Léon Coeur, een geschorste inspecteur, gaat er meteen op af en grijpt de vondst aan om te bewijzen dat zijn team niet zonder hem kan en gaat meteen op onderzoek uit. Hij laat zich bijstaan door zijn nichtje Hanna Gosselaer, die criminologie studeert. Het gevonden lichaam blijkt van Jeffrey Holt te zijn, Midden-Oostenjournalist voor opinietijdschrift Verbum. Opmerkelijk detail: in zijn buik is het cijfer 5 gekerfd. Wanneer ze ontdekken dat hij lange tijd opgesloten geweest is in een witte kamer (wat een marteltechniek uit het Midden-Oosten is, waarbij je onder meer je tijdsbesef verliest) ontstaat al snel het vermoeden dat Holt te veel wist over een recente terroristische aanslag in Amsterdam.

Balans
Een goede thriller zoekt de perfecte balans op tussen enerzijds een goed en vooral spannend verhaal, en anderzijds goed uitgewerkte karakters. Bij een groot aantal thrillers zie je de balans voornamelijk naar het eerste doorslaan. Bij ‘De witte kamer’ van Samantha Stroombergen slaat de balans echter door naar het tweede. De karakters van Léon en Hanna zijn welhaast zo goed uitgewerkt dat het ten koste gaat van de spanning. Let wel, het is niet zo dat ‘De witte kamer’ niet spannend is, maar het houdt simpelweg niet over. Het verhaal is zeker wel interessant, niet voor de handliggend, soms ietwat vergezocht, maar zeker weldoordacht en realistisch, al neemt het er soms wel een loopje mee. Zoals Léon die overal mee wegkomt en Hanna die haar woning ter beschikking stelt aan haar oom om er vergaderingen met zijn collega’s te houden.

Karakters met een eigen verhaal
‘De witte kamer’ laat zich makkelijk lezen door de vele korte hoofdstukken en omdat Stroombergen een vlotte schrijfstijl heeft. Ze schrijft beeldend en heeft oog voor detail, zeker waar het gaat om het neerzetten van de belangrijkste karakters in het boek. Daar zit echt de plus van dit boek. Het zijn geen standaardbeschrijvingen van personen, Stroombergen geeft ze nadrukkelijk een eigen verhaal naast het hoofdverhaal (het onderzoek in de zaak Holt). Zo is Léon niet de zoveelste eigenwijze politieman die zijn eigen zin doet. Leon heeft een groot hart en dat komt in de passages met zijn vrouw Mirte goed aan het licht. Zij wil dolgraag kinderen, maar Léon is bang om jong te sterven en wil daarom juist geen kinderen. Deze kinderwens zorgt voor spanningen tussen de twee, maar zorgt er uiteindelijk ook voor dat ze dichter tot elkaar komen. Ook Hanna komt tot leven in je fantasie door het complete beeld dat geschapen wordt. Er is iets met haar been na een ongeluk bijna tien jaar geleden en de ontvoering van en de moord op haar beste vriendin Lena heeft een diepe wond geslagen. De zeer goed uitgewerkte eigen verhalen van Léon en Hanna maken deze karakters erg interessant, en is een schrijftechniek die Stroombergen zeker in toekomstige boeken moet behouden.

Goed begin
Een goed begin, en dat is het debuut van Stroombergen zeker, is het halve werk. Het is daarom goed te weten dat er een tweede boek met dezelfde personages is aangekondigd door de schrijfster. Nu de personages staan als een huis kan in het vervolg juist het thrilleraspect meer aandacht krijgen. Per saldo is het dan weer in balans en is het thrillergenre weer een topauteur rijker. Maar dat is op de zaken vooruit lopen. Vooralsnog is ‘De witte kamer’ een zeer verdienstelijk debuut dat naar meer smaakt.

 

 

Voeg een recensie toe »

Recensies

Er zijn nog geen recensies van klanten voor dit boek. Wees de eerste!

Het lijkt er op dat u geen PDF plugin in uw browser heeft. Geen nood, u kunt hier klikken om de pdf te downloaden.